Stanisław Strama

Stanisław Strama to postać, która na trwałe wpisała się w historię polskiego przemysłu hutniczego. Urodził się 28 września 1931 roku w Katowicach, a zmarł 17 kwietnia 1984 roku w Krakowie. Był on nie tylko inżynierem hutnikiem, ale także organizatorem przemysłu hutniczego oraz autorem licznych patentów, które miały istotny wpływ na rozwój tego sektora.

Swoją edukacyjną podróż rozpoczął w II Liceum Ogólnokształcącym im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie, a następnie kontynuował naukę na Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica, gdzie zdobył wiedzę i umiejętności, które później pozwoliły mu na dynamiczny rozwój kariery. W 1975 roku uzyskał doktorat w dziedzinie nauk technicznych.

Jego kariera zawodowa rozpoczęła się już w czasie studiów, kiedy to znalazł zatrudnienie w Hucie im. Lenina w Nowej Hucie. Dzięki swoim umiejętnościom przeszedł wszystkie szczeble kariery, w 1975 roku obejmując stanowisko głównego inżyniera ds. techniki tej huty, a w 1976 roku awansując na dyrektora technicznego Kombinatu.

Po opuszczeniu Huty im. Lenina, Stanisław Strama pracował w Hucie Florian w Świętochłowicach, gdzie od 1978 roku pełnił rolę dyrektora naczelnego. Dwa lata później, w 1983 roku, został naczelnym dyrektorem Kombinatu Metalurgicznego Huta Katowice w Dąbrowie Górniczej, a funkcję tę sprawował aż do swojej przedwczesnej śmierci.

Tragicznie zmarł w kwietniu 1984 roku na skutek obrażeń odniesionych w wypadku samochodowym. Został pochowany w alei zasłużonych na cmentarzu Rakowickim w Krakowie, w kwaterze LXIX pas A-II-15.

Stanisław Strama zostawił po sobie dziedzictwo w postaci licznych wniosków racjonalizatorskich, patentów i nowatorskich technologii. Dodatkowo, od 1977 roku dzielił się swoją wiedzą, wykładając na wydziale metalurgicznym Akademii Górniczo-Hutniczej.

Za swoje osiągnięcia został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Zasługi oraz tytułem „Zasłużony Hutnik PRL”. Pośmiertnie uhonorowano go Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.